Het dak (deel 2)

Wat heeft Guy afgezien met de laatste kant van het dak. Verhogen, verbreden, verlengen. Hij kreeg er nog net geen punthoofd van. En het zag er, door de regen die hem belemmerde om verder te werken, naar uit dat hij in tijdnood ging geraken. 3 December zijn we immers begonnen met werken in de wijngaard in Fougueyrolles.

Maar ge moet van verder komen om die Keller van zijn doel af te houden ! Tot de allerlaatste minuut heeft hij op dat dak gezeten en, zowaar, het is hem gelukt !

Niet altijd even veilig…

Et voilà, gelukt !

Met al die stormen en rukwinden die de laatste weken over Frankrijk trekken, zijn we vorig weekend eens gaan kijken. Gelukkig geen schade, oef !

Een deur ! Yes !

Het was een twijfelgeval, ging de deur nog op tijd klaar zijn ? En zo ja, hadden de plaatsers nog tijd om er mee af te komen ?!

Et voilà, op de valreep. Ik was al blij met de ramen, hier ben ik zo mogelijk nóg blijer mee : winddicht !!!

Het dak

Het dak had al weken geleden af moeten zijn, maar de weergoden zijn ons helaas niet goed gezind. Het regent en het regent maar.

Doordat de twee grote delen met ‘normale’ pannen zeg maar, aan de buitenkant geïsoleerd zijn, moet de korte kant met de platte pannen opnieuw worden uitgepast, want niets klopt nog.

En dat vraagt wat meet- en denkwerk en uiteraard geen regen.

Vandaag is de eerste van drie droge, koude dagen, (zegt de weersvoorspelling), en dus is Guy met volle moed terug de stelling opgekropen. Wordt vervolgd…!

Ramen. Yes!

Wat een mooi moment. Je komt thuis van het druifjes oogsten et voilà, je schuur is geen schuur meer. De tochtige vensteropeningen zijn allemaal voorzien van een spiksplinternieuw raam. Je hebt nu een huisje. Een huisje ! Ik pink nog net geen traan weg. Samen met Guy maak ik een toertje. Elk raam wordt uitgebreid besproken. Bekeken. Jawel, ik heb nog al huisjes gehad met ramen erin, maar toch…

Minuutje, ik ga het keukenraam nog eens open maken…

Van dat dak af !

Chantal Keller d’er man is verliefd op zijn dak,

Ja hij zit er zo vaak, hij zit er op zijn gemak

Maar ’t eten wordt koud, het is al even gereed

Dus in de tuin klinkt plots een kreet :

Kom van dat dak af! Ik vraag het niet meer !

Kom toch eten, man, kom van dat dak af!

Ik vraag het niet meer!

Kom van dat dak af. Dat was de laatste keer !

KOM ER AF !

Eindelijk

Eindelijk is het zover, het plafond en de isolatie ligt aan beide kanten van het dak.

Het moment waar we naar uitkeken is aangebroken : pannen leggen.

Eerst leggen we (inderdaad, we, want op een onbewaakt ogenblik heb ik blijkbaar beloofd mee op het dak te gaan) een doek, dan komen de contre liteaux, dan de liteaux en dan, jippiekajee, de pannen.

Twee paletten pannen hebben we verzet. Morgen deel twee. 😁

Hola Pola, quelle misère…

Verschillende ‘kenners’ kwamen over de vloer en telkens wij vroegen wat ze van ons dakgebinte vonden, steevast hetzelfde antwoord : dat ziet er zeer gezond uit, kun je volledig hergebruiken.

Niet dus.

Aan de onderkant zagen ze er inderdaad nog goed uit, maar toen Guy de pannen verwijderde, zag hij pas echt in welke staat ze zich bevonden. Vanbinnen waren ze helemaal opgegeten.

Alles er af dus en nieuwe balken plaatsen.

Er is al één kant af, met houten betimmering en isolatie. Nu gaat Guy aan de andere kant beginnen en de pannen gaan er dan overal tegelijk op.