Vandaag, 16 oktober, wordt de gasleiding tot aan ons ‘domein’ gebracht. Het éne team na het andere dient zich aan. Er wordt gegraven, gedrild, geschopt, overlegd, getelefoneerd, plannen geraadpleegd…ze hebben éven moeten zoeken en het gat veels te groot gemaakt, maar het is ze gelukt, de loodgieter kan aan de slag !

We zijn dan ook onmiddellijk begonnen met het ophangen van de radiatoren. Een precies werkje dat niet vereenvoudigd wordt door het belachelijke gewicht van die dingen. Maar elke radiator die we ophangen, schept alweer meer plaats in de kamer. En ruimte, rust, orde, …wat snak ik daarnaar.

Ik denk dat we een lichte vorm van de Ikeakastjesverslaving hebben… We vinden ze niet alleen leuk in de keuken, maar ook in de hobbykamer. En in de slaapkamerkast. En dus bestelden we nog 15 stuks extra. Nu kan ik écht wel zeggen dat ik die basiskastjes met mijn ogen dicht in elkaar knutsel…😂

De lasser komt de trap plaatsen. Heeft die even een baaldag. Niet alleen is zijn trap op zijn zachts gezegd ‘een beetje verkeerd’ in elkaar gezet, Guy volgt elke beweging die hij maakt met arendsogen en wijst hem op de éne na de andere fout.

Maar na veel aanpassen en meten komt het dan toch goed. Al krijgt hij toch maar zeven op tien voor de gelegde lasnaden van Guy. 😬.

We kunnen de trap al gebruiken ( en schilderen 🙄) maar hij wordt vast nog mooier met de houten treden erop. Daar moeten we, uiteraard, nog even op wachten…

La cuisine de chez IKEA (2)

Onze vorige zelfgeplaatste keuken (in Frankrijk) was er eentje van Lapeyre. En het was dus met deze keuken in ons achterhoofd dat we alle stopkontakten, waterleiding en aflopen geplaatst hebben. Uiteraard is deze keuken helemaal anders en botsen we nu op de éne ‘verrassing’ na de andere. Het vergt veel van onze gezamelijke hersenen om voor al deze ‘verrassingen’ de gepaste oplossing te vinden. Maar creatief als we zijn, gaan we deze Zweedse hersenbreker toch tot een goed eind brengen. Al zal dat dan enigzins anders zijn dan gepland.

Een goed begin is alles. Net als een goede organisatie. De handleiding voor de basiskastjes is zeer compleet en die zijn dan ook vrij snel in elkaar geknutseld.

Maar dan begint het gepuzzel écht. Elk ander onderdeel heeft zijn eigen handleiding. Je moet die allemaal lezen en dan zelf beslissen in welke volgorde je de verschillende onderdelen gaat plaatsen. Hang je eerst de verlichting onderaan de bovenkastjes of moet eerst de afzuigkap er in ? Eerst de ijskast, dan de ovens of andersom ? Dat we met de bovenkastjes gaan beginnen, dat staat al vast. De vorige keer was het écht sukkelen met de onderkasten al op hun plek : je komt niet dicht genoeg meer en kunt geen kant op met je ladder.

Maar nu is alles weer eventjes on hold. Voor de keuken dan toch… De badkamer vloer is ondertussen gelegd, een groot deel van de verhuis is gedaan, de hobbykamer kreeg laminaat, er wordt nog steeds geverfd en alles wordt in gereedheid gebracht voor de plaatsing van de trap en de radiatoren.

De oogst,

de laatste en ook de mooiste fase in de wijngaardcyclus. Eindelijk kunnen we, letterlijk dan, de vruchten plukken van onze gezamelijke noeste arbeid.

In de ideale wereld lopen we dartel twee aan twee langs de lange rijen wijnranken, met onze emmers en snoeischaren in de aanslag. Alle inmiddels rijpe trossen druiven belanden met een zwierige knip in de emmer. We praten honderduit met onze collega’s en genieten van een mild najaarszonnetje. De vogeltjes fluiten en de wilde munt ruikt heerlijk.

De realiteit is enigzins anders. De éne dag is het bloedheet waarbij we snakken naar een zuchtje wind, de andere zeiknat en worden we van onze sokken geblazen. We knippen als gekken, tik tik, … tik tik tiktiktik, terwijl we een steeds zwaarder wordende emmer meeslepen. Iedereen heeft rugpijn. De tractor maakt een oorverdovend geluid. Onze handen, gezicht, haar, kleding,…, plakken van het druivensap.

Elk jaar weer vraag ik mij af waarom ik per sé mee wil doen en toch kan ik nu al zeggen dat ik er volgend jaar ook weer bij ben. Oogsten heeft iets magisch. Je maakt deel uit van een groter geheel. Een groter geheel genaamd wijn. En laat ik daar nu heel erg fan van zijn…🍷.

I love it when a plan comes together…

Omdat de muren in het keukengedeelte best wel hoog zijn, hebben we een stelling nodig om te schilderen. Nu de keuken er nog niet staat, is dit het uitgelezen moment om er aan te beginnen. We huren een lichtgewicht stelling, voor een week. En terwijl ik afwas en tripel lagen leg, plaatst Guy de balken en de plankenvloer/plafond van het salon/de eetkamer.

Er wordt plafond- en muurverlichting besteld. En in de keuken en het trapgat hangen we de lampen al op, nu we die handige stelling hebben…

Het is best grappig, bij elke taak die afgerond wordt, kan ik alleen maar glimlachen. Niet alleen omdat ik het mooi vind, maar vooral omdat het er allemaal net zo uitziet als ik in gedachten had…😁

La cuisine de chez Ikea…

zou tussen twaalf en vier geleverd worden. Er is echter een ongeschreven wet die zegt dat als je klaar staat, de levering niet komt. En als je denkt dat je nog ruim drie uur hebt om de voortuin te organiseren voor de ontvangst, dan belt de chauffeur dat hij onderweg is…😳 Alle hens aan dek dus !

Als alles is afgeladen, moet er gecontroleerd worden. Een geluk dat ik in een ver verleden bij P&C soms hielp bij het ontvangen van de goederen. In een mum van tijd zijn de 100 én pakjes afgevinkt.

Hier ligt hij dan, de puzzel voor gevorderden, klaar om waarschijnlijk een hele hoop stress en gevloek te veroorzaken. Ik kijk er al naar uit ! 😃

Een nieuwe levering…

…dat betekent meestal ook nieuwe taken. Deze keer zijn het het houten plafond en de vloertegels die in grote pakken in onze voortuin worden gehesen.

Het plafond wordt eerst aangepakt. Aangezien dat aan de andere kant de vloer van de hobbykamer is, kunnen we daar dan een groot deel van onze spullen op kwijt.

Daarna begint Guy met het uitpassen van de vloer. Omdat de buitenmuren niet haaks op mekaar staan, weten we niet goed hoe we de vloer nu het best leggen. Zowiezo zal er altijd een kant of twee schuin lopen. Het is wat het is. Eens we besloten hebben welke richting we uitgaan, kunnen we beginnen.

Guy maakt de jus en plaatst de tegels, ik lijm ze voor…

We werken twee dagen dik voorbij middernacht en hebben zo de slaapkamer en een groot deel van de living klaar. Dan wordt de slaapkamer ingevoegd en staat die klaar voor weer een nieuwe levering : de keuken !

Het gaat precies snel nu 🤔

We maken even tijd om onze badkamer meubels af te halen. Dat is hier zo wel een nadeel aan de Gers, alle grotere gespecialiseerde winkels bevinden zich op minstens drie kwartier rijden. En ook al hebben we een afspraak moeten maken voor de afhaaldienst, het is er onwaarschijnlijk chaotisch en het duurt uiteraard weer veel langer dan in onze planning voorzien. Maar waar we er dan vroeger (ik bedoel dan véél vroeger, toen we net in Frankrijk aangekomen waren) een gigantisch drama van maakten en de stress-meter gevaarlijk lieten stijgen, maken we er nu een uitstapje van met een gezellige lunch-stop op de terugweg.

Guy bouwt verder aan de muur in de badkamer. Hier komt aan de éne kant het toilet en aan de andere kant de douche. Er komt veel zaagwerk aan te pas en blijkbaar doe ik dat nog steeds niet slecht (zagen).

In de berging worden de water leidingen aangesloten…

…hiervoor moet Guy in de put…

Een nieuwe daguitstap biedt zich aan : het kiezen van de ikea keuken. In Toulouse. 2 uur rijden. We hebben een afspraak gemaakt met een verkoper die ons in 1 uur gaat begeleiden en er voor gaat zorgen dat onze keuken helemaal compleet is. Wat een goed idee was dat ! Dit hadden we nooit met ons tweetjes voor mekaar gekregen. Toch niet zonder dat er gewonden vielen…

Le stratifié est arrivé !

Guy begint met het ineen zetten van de constructie waar de trap in moet komen. Je ziet gewoon van ver dat hij dit graag doet. (Ja, er zijn ook werkjes die hij minder graag doet.) Die ijzeren poutres wegen best wel veel maar née, ik moet hem niet helpen, het gaat goed.

Omdat hij niet de beste las-apparatuur heeft, komt er een lasser-aan-huis kijken wat de job inhoud en, hoera !, die kan ook de trap maken. De trappenmaker die we eerder contacteerden heeft al weken niets meer van zich laten horen, dus dit is een leuke meevaller !

Nu we dan toch aan het updaten zijn…

Na dat chapke kwam dus de isolatie :

Daarop/in legden we leidingen voor water en verwarming….

Kringkelendewinkelendewaterding
Badkamer en toilet !

Morgenvroeg wordt dan de eindchappe gegoten/spoten? En dan moet het huis twee dagen potdicht blijven… Als dàt niet spannend is !?

Update in de update 😁

We moesten 48 uur wachten vóór we de deur open mochten doen en dat duurde voor sommigen wel heel lang… Maar het resultaat is wel heel mooi !

Half juli

zijn we al en natuurlijk beginnen sommigen zich af te vragen wat we hier nu aan het doen zijn en, vooral, hoe ver we nu eigenlijk staan met ons huis.

Awel, het ging als volgt :

December, januari, februari en maart waren volledig gewijdt aan de wijngaarden. Die maanden zijn voorbij gevlogen : werken, slapen, werken,… weekend !

Kerkje Fougueyrolles

Ne schonen tijd…😬

En toen kwam corona… Over corona heeft iedereen zo zijn eigen miserieverhaal…

Wij zijn begin april naar Aignan gekomen, de ijskast en diepvries vol, en we hebben ons geïnstalleerd, voor goed, deze keer. We zullen vanaf nu in deze regio werk zoeken.

Aangezien de winkels overal dicht waren, was het maar de vraag hoe we onze tijd gingen vullen en dan nog liefst in functie van de bouw… Hout had Guy nog genoeg en dus heeft hij toen een extra bergruimte gemaakt want binnenkort moet alles àlles uit het huis.

dient dan ook ineens als afsluiting…

Daarna werd het dan toch met mondjesmaat mogelijk materiaal aan te voeren en zijn we verder gegaan met het effenen en bezetten van de muren. Dàt was nu eens écht een monikenwerk. ☹️. Eerste laag opzetten, drogen, schuren, tweede laag opzetten, drogen, schuren,…, dà-gen aan een stuk. Pfieuw! Ik kan écht niet zeggen hoe blij ik was dat ik eindelijk de laatste grote oppervlakte kon afwerken. Nu resten er mij nog wat kleine hoekjes, maar dat is overzichtelijk. Die muren moeten nu alleen nog ontstoft worden en zijn dan klaar om te schilderen.

Het lot was ons toen goedgezind want we vonden werk bij de wijnboer in Aignan zelf. Een vijftal weken zijn we daar gaan rondhuppelen…

Het volgende project was het inmetsen van de balken in de slaapkamer.

Toen was het weer aan mij om de muur errond af te werken.

Ondertussen gingen we ook vanalles kiezen : vloeren, laminaat, de badkamer,…

En we legden de electriciteit verder…

En vandaag zijn we dan zover dat we over al die leidingen een chapke hebben gegoten…

…waarop dan straks isolatie en vloeibare chappe komen.

Deze morgen zijn we de binnendeuren gaan kiezen. Zeer benieuwd hoe die gaan zijn, een beetje anders dan anders…🤔

Er is nog niet écht veel te zien, maar in mijn hoofd is het al helemaal af 😁.

Het dak (deel 2)

Wat heeft Guy afgezien met de laatste kant van het dak. Verhogen, verbreden, verlengen. Hij kreeg er nog net geen punthoofd van. En het zag er, door de regen die hem belemmerde om verder te werken, naar uit dat hij in tijdnood ging geraken. 3 December zijn we immers begonnen met werken in de wijngaard in Fougueyrolles.

Maar ge moet van verder komen om die Keller van zijn doel af te houden ! Tot de allerlaatste minuut heeft hij op dat dak gezeten en, zowaar, het is hem gelukt !

Niet altijd even veilig…

Et voilà, gelukt !

Met al die stormen en rukwinden die de laatste weken over Frankrijk trekken, zijn we vorig weekend eens gaan kijken. Gelukkig geen schade, oef !